Tag: pisanie
-
Spełnianie marzeń w wieku dojrzałym – nigdy nie jest za późno
Są marzenia, o których nie mówimy nikomu. Chowamy je głęboko, jak najcenniejszy skarb – nie dlatego, że są zbyt błahe, ale dlatego, że wydają się zbyt nierealne. Tak było ze mną. Jako dziecko rzadko mówiłam, że czegoś chcę. Nie umiałam prosić. Wydawało mi się, że jeśli czegoś nie dostaję, to pewnie dlatego, że nie zasługuję.…
-
Dzień Odnawiania Znajomości – kilka słów o tym, co warto odzyskać
Dziś jest środa, 21 maja – Dzień Odnawiania Znajomości. To wyjątkowe święto, które przypomina nam, że czasem warto się zatrzymać i pomyśleć o ludziach, z którymi kiedyś łączyło nas coś ważnego. Śmiech. Listy. Tajemnice. Przygody. Wspólne dzieciństwo albo niezapomniane studenckie noce. Ten wpis nie powstał przypadkiem – to moja osobista refleksja nad tym, jak kruche,…
-
Czy introwertycy mogą osiągnąć sukces? O tym, jak wrażliwość może być siłą
Czy introwertycy mogą osiągnąć sukces? Jeszcze kilkanaście lat temu odpowiedź wielu brzmiałaby: raczej nie. Dziś coraz częściej dostrzegamy, że cisza nie oznacza słabości, a samotność nie musi być wyrazem społecznego nieprzystosowania. Sama jestem introwertyczką, choć nie zawsze chciałam się do tego przyznawać. Ekstrawertyczna maska, która nie pasowała Przez długi czas próbowałam być kimś, kim nie…
-
Dlaczego zniknęłam z bloga? Moja przerwa, choroba i powrót do pisania
Przez długi czas nie pojawiały się tu nowe wpisy – ani na blogu, ani na Wattpadzie. Wiem, że wielu z Was zastanawiało się, co się ze mną dzieje i czy planuję wrócić. Dziś chcę opowiedzieć szczerze, co się wydarzyło i dlaczego dopiero teraz robię pierwszy krok w stronę powrotu do pisania. Żałoba, stres i konsekwencje…
-
Dlaczego piszę o młodych ludziach?
Pisanie o młodych ludziach to dla mnie coś więcej niż wybór grupy docelowej. To sposób opowiadania o emocjach, które są intensywne, czyste i… po prostu prawdziwe. Nie klasyfikuję mojej twórczości jako “literatury młodzieżowej”, bo piszę raczej o młodych niż dla młodych. I wcale nie uważam, że trzeba być nastolatkiem, by te historie przeżywać z wypiekami…