{"id":237,"date":"2024-12-16T08:39:27","date_gmt":"2024-12-16T07:39:27","guid":{"rendered":"https:\/\/agafrank.pl\/?p=237"},"modified":"2024-12-16T08:39:28","modified_gmt":"2024-12-16T07:39:28","slug":"strata-mamy-refleksje-wspomnienia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agafrank.pl\/?p=237","title":{"rendered":"Strata mamy \u2013 moje refleksje i wspomnienia"},"content":{"rendered":"\n

Czwartek, 5 grudnia. Dzie\u0144, kt\u00f3ry na zawsze zmieni\u0142 moje \u017cycie. Dwa dni temu, w sobot\u0119, po\u017cegnali\u015bmy moj\u0105 mam\u0119 na zawsze. Przez ostatnie dwa lata zmaga\u0142a si\u0119 z chorob\u0105 onkologiczn\u0105, a ostatnie miesi\u0105ce by\u0142y niezwykle trudne zar\u00f3wno dla niej, jak i dla nas. Teraz, kiedy jej ju\u017c nie ma, pr\u00f3buj\u0119 zebra\u0107 my\u015bli, wspomnienia i uczucia, kt\u00f3re kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 niej, a tak\u017ce wok\u00f3\u0142 pustki, kt\u00f3r\u0105 po sobie zostawi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Mama \u2013 moja opoka, m\u00f3j fundament<\/h3>\n\n\n\n

Mama by\u0142a niezwyk\u0142\u0105 osob\u0105. To kobieta, kt\u00f3ra przesz\u0142a w \u017cyciu wiele \u2013 straci\u0142a dw\u00f3ch syn\u00f3w, zmaga\u0142a si\u0119 z trudnymi relacjami rodzinnymi i wieloma innymi trudno\u015bciami. Jednak pomimo tego wszystkiego zawsze zachowywa\u0142a rado\u015b\u0107 \u017cycia. By\u0142a zaradna, odwa\u017cna i zawsze gotowa pom\u00f3c. Lubi\u0142a ludzi, uwielbia\u0142a by\u0107 w\u015br\u00f3d nich, czerpa\u0142a z tego energi\u0119. Jej charakterystyczne \u201enie martw si\u0119, c\u00f3rcia\u201d zawsze mnie uspokaja\u0142o. Teraz to zdanie ma dla mnie jeszcze wi\u0119ksze znaczenie.<\/p>\n\n\n\n

Jedn\u0105 z rzeczy, kt\u00f3re najbardziej zapad\u0142y mi w pami\u0119\u0107, by\u0142 jej zwyczaj czekania. Niezale\u017cnie od tego, czy tata wraca\u0142 z delegacji, czy ja z egzamin\u00f3w, zawsze czeka\u0142a. Kiedy wraca\u0142am p\u00f3\u017ano w nocy, sta\u0142a na balkonie, wypatruj\u0105c mnie i machaj\u0105c na powitanie. To by\u0142o jak \u015bwiat\u0142o w mroku, kt\u00f3re dawa\u0142o mi si\u0142\u0119 i otuch\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\u017bycie pe\u0142ne wspomnie\u0144<\/h3>\n\n\n\n

Wspomnienia o mamie s\u0105 wsz\u0119dzie \u2013 w domu, w przedmiotach, w miejscach, kt\u00f3re odwiedzali\u015bmy razem. Chcia\u0142abym teraz powr\u00f3ci\u0107 do tych miejsc i przypomnie\u0107 sobie ka\u017cd\u0105 chwil\u0119 sp\u0119dzon\u0105 razem. Wyjazdy, spacery, rozmowy \u2013 to wszystko mia\u0142o ogromne znaczenie. Gdy mieszka\u0142am jeszcze w rodzinnym domu, chodzi\u0142y\u015bmy razem na spacery z pieskiem. Po mojej wyprowadzce te spacery zamieni\u0142y si\u0119 w d\u0142ugie rozmowy telefoniczne.<\/p>\n\n\n\n

Mama mia\u0142a swoje ulubione piosenki i ksi\u0105\u017cki. \u201eNie spoczniemy<\/a>\u201d Czerwonych Gitar i \u201eNoce i dnie<\/a>\u201d Marii D\u0105browskiej \u2013 te utwory teraz kojarz\u0105 mi si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z ni\u0105. By\u0142a osob\u0105 niezwykle siln\u0105, mimo \u017ce nieraz bywa\u0142a z\u0142amana. Zawsze znajdowa\u0142a w sobie si\u0142\u0119, by si\u0119 podnie\u015b\u0107 i i\u015b\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n

Pustka po stracie<\/h3>\n\n\n\n

Ka\u017cda \u015bmier\u0107 jest przypomnieniem, \u017ce \u017cycie jest kruche, a my musimy z niego czerpa\u0107 pe\u0142nymi gar\u015bciami. Jednak dla mnie, jako introwertyka, to nie jest takie proste. Teraz staram si\u0119 zag\u0142uszy\u0107 b\u00f3l prac\u0105, co chwilowo dzia\u0142a, ale wiem, \u017ce to nie jest d\u0142ugoterminowe rozwi\u0105zanie.<\/p>\n\n\n\n

Przede mn\u0105 pierwsze \u015bwi\u0119ta bez mamy. Nie wiem, jak sobie z tym poradz\u0119. By\u0142a osob\u0105, kt\u00f3ra potrafi\u0142a za\u0142atwi\u0107 wszystko, rozwi\u0105za\u0107 ka\u017cdy problem. Teraz musz\u0119 nauczy\u0107 si\u0119 radzi\u0107 sobie sama, bez niej.<\/p>\n\n\n\n

Lekcje od mamy<\/h3>\n\n\n\n

Mama nauczy\u0142a mnie, \u017ce rozmowa to nie wszystko. Wa\u017cne jest, aby m\u00f3wi\u0107 o trudnych rzeczach, \u017ceby po \u015bmierci nie pozostawa\u0142y tajemnice i niedopowiedzenia. Chcia\u0142abym, \u017ceby ludzie pami\u0119tali o niej jako o osobie u\u015bmiechni\u0119tej, pe\u0142nej \u017cycia i optymizmu. I wiem, \u017ce tak b\u0119dzie. Mama uwielbia\u0142a wzbudza\u0107 emocje, a teraz, po jej odej\u015bciu, nadal to robi.<\/p>\n\n\n\n

Na zawsze w moim sercu<\/h3>\n\n\n\n

Teraz, gdy jej ju\u017c nie ma, pisz\u0119 do niej listy. To moja forma radzenia sobie z pustk\u0105. Opowiadam jej wszystko, co chcia\u0142abym powiedzie\u0107 na g\u0142os, gdyby tu by\u0142a. Brakuje mi tylko jej odpowiedzi. Wierz\u0119 jednak, \u017ce jest gdzie\u015b tam, z bliskimi<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Polecane wpisy:<\/h3>\n\n\n\n